Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Tytuł pozycji:

Z badan nad wystepowaniem opienkowej zgnilizny korzeni drzew w mlodych drzewostanach sosnowych Nadlesnictwa Zielonka

Tytuł:
Z badan nad wystepowaniem opienkowej zgnilizny korzeni drzew w mlodych drzewostanach sosnowych Nadlesnictwa Zielonka
From the investigations on Armillaria root rot occurrence in young Scots pine stands in Zielonka Forest District
Autorzy:
Szewczyk W
Manka M.
Tematy:
Nadlesnictwo Zielonka
drzewostany sosnowe
wystepowanie
choroby roslin
drzewostany mlode
monitoring chorob
opienkowa zgnilizna korzeni
Experimental Forest District Zielonka
Scotch pine stand
occurrence
plant disease
young tree stand
disease monitoring
Armillaria root rot
Język:
polski
Dostawca treści:
AGRO
Artykuł
  Przejdź do źródła  Link otwiera się w nowym oknie
Annillaria root rot, one of the most dangerous diseases in our forests, is caused in Poland mainly by Armillaria ostoyae, especially severe in young Scots pine stands, 'established after broadleaved stands or with participation of broadleaved species. in Forest District Zielonka young stands are severly affected by Armillaria root 'rot. Only one species, A. ostoyae, was found in the young (8-14 yrs) Scots pine stands, despite the presence of other Armillaria species in the district. The pathogen's frequent occurrence may be due, interalia, to favouring environmental, roots.

Opieńkowa zgnilizna korzeni jest jedną z najgroźniejszych chorób drzew w naszych lasach. Największe znaczenie ma Armillaria ostoyae, która jest szczególnie szkodliwa w młodych drzewostanach sosnowych, zakładanych po drzewostanach liściastych lub z udziałem gatunków liściastych. Uprawy i młodniki sosnowe Nadleśnictwa Zielonka są mocno dotknięte opieńkową zgnilizną korzeni, co może stanowić zagrożenie dla ogółu drzewostanów iglastych na tym terenie. Na powierzchniach badawczych stwierdzono obecność ryzomorf opieńki w glebie oraz płatów grzybni pod korą drzew. W rezultacie badań z powierzchni badawczych wyizolowano tylko jeden gatunek opieńki: Armillaria ostoyae. Wystąpienie tego gatunku wiąże się zapewne z tym, że izolowano opieńkę tylko z sosen. Istotnym aspektem jest również sposób założenia uprawy, ponieważ przygotowanie gleby orką w bruzdy powoduje przecinanie ryzomorf, co zwiększa ilość ich aktywnych końców. Zapewne również obniżanie się poziomu wód gruntowych ma swój udział w coraz bardziej nasilonych atakach opieńki.

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies