Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Tytuł pozycji:

Effect of the type of abrasive agent on the properties of cast Co-Cr alloys used in prosthetics

Tytuł:
Effect of the type of abrasive agent on the properties of cast Co-Cr alloys used in prosthetics
Autorzy:
Augustyn-Pieniążek, J.
Kurtyka, P.
Data publikacji:
2015
Słowa kluczowe:
cobalt-based alloy
slurry abrasion test (“Miller test”)
wear
silicon carbide
stop na osnowie kobaltu
aparat Millera
ścieranie
węglik krzemu
Język:
angielski
Dostawca treści:
BazTech
Artykuł
  Przejdź do źródła  Link otwiera się w nowym oknie
The study presents the results of abrasion resistance tests carried out on alloys from the cobalt-based family, including Remanium 2001 (CoCrMoW) and Wironit LA (CoCrMo). Tests were performed on the Miller apparatus. The abrasive agent was slurry composed of water and silicon carbide particles of different granulations (SiC > 500 μm and SiC ~45 μm). The study included metallographic examinations, measurements of hardness and weight loss recorded in the tested materials after different times of abrasion amounting to 2, 4, 6, 8, 12 and 16 hours. The surfaces of samples subjected to abrasion were additionally examined by SEM. Alloys were characterized by a dendritic structure typical of cast materials. The results have proved the effect of abrasive particle size on the relative weight loss in Remanium 2001 and Wironit LA alloys. They have also proved that, regardless of the size of abrasive particles, the Wironit LA alloy offers better resistance to abrasion than Remanium 2001. This is due to, among others, the geometric features of the dendrite arms.
W artykule przestawiono wyniki badań odporności na ścieranie stopów z grupy na osnowie kobaltu Remanium 2001 (CoCrMoW) i Wironit LA (CoCrMo), które wykonano na aparacie Millera. Ośrodek ścierający stanowiła zawiesina złożona z wody i węglika krzemu o różniej granulacji (SiC > 500 μm i SiC ~45 μm). W ramach badań wykonano obserwacje metalograficzne, pomiary twardości oraz zarejestrowano ubytki mas badanych materiałów po poszczególnych czasach ścierania tj. 2, 4, 6, 8, 12 i 16 h. Dodatkowo powierzchnie próbek po ścieraniu poddano obserwacji przy wykorzystaniu SEM. Wykazano, że stopy charakteryzowały się strukturą dendrytyczną typową dla materiałów odlewanych. Stwierdzono również istotną rolę wielkości elementów trących na wartości względnych ubytków mas stopu Remanium 2001 oraz Wironit LA. Pokazano również, że stop Wironit, cechuje się większa odpornością na ścieranie od stopu Remanium 2001, niezależnie od wielkości cząstek ścierających. Efekt ten jest związany między innymi z właściwościami geometrycznymi ramion dendrytów.

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies