Tytuł pozycji:
Morphology and peculiar features of spores of fern species occurring in Poland
- Tytuł:
-
Morphology and peculiar features of spores of fern species occurring in Poland
Morfologia i szczególne właściwości zarodników paproci występujących w Polsce
- Autorzy:
-
Zenkteler, E.
- Data publikacji:
-
2012
- Wydawca:
-
Polskie Towarzystwo Botaniczne
- Źródło:
-
Acta Agrobotanica; 2012, 65, 2
0065-0951
2300-357X
- Język:
-
angielski
- Prawa:
-
Wszystkie prawa zastrzeżone. Swoboda użytkownika ograniczona do ustawowego zakresu dozwolonego użytku
- Dostawca treści:
-
Biblioteka Nauki
-
Przejdź do źródła  Link otwiera się w nowym oknie
The morphology of fern spores collected from natural
sites in Poland was examined under light microscopy. Spore
samples represented 44 species in 18 genera and in 13 families.
Only spores of Ophioglossaceae were obtained from the
herbarium of the Adam Mickiewicz University in Poznań while
the remaining samples were obtained from living plants. Spore
size ranges between 20 to 75 μm and the spores of Osmunda
regalis and Polypodium interjectum were found to have remarkably
large dimensions. The spores are ellipsoidal, tetrahedral
and spherical/globoid in shape. Their apertures are monolete or
trilete types. The exine surface patterns are baculate, cristate,
granulate, reticulate, tuberculate and verrucate. Pictures of the
analyzed spores are collected in a contrasting (size, colour) table
to make it easier to distinguish between species.
The peculiar characters of fern spores are described
after a review of major articles concerning the allergenic features
of fern spores with special attention to Pteridium aquilinum
whose spores and vegetative tissues revealed mutagenic and
carcinogenic activity.
Morfologię zarodników paproci pochodzących ze
stanowisk naturalnych w Polsce analizowano w mikroskopie
świetlnym. Zarodniki należały do 44 gatunków
z 18 rodzajów i 13 rodzin. Jedynie zarodniki Ophioglossaceae
pochodziły ze zbiorów zielnikowych UAM
w Poznaniu, pozostałe zebrano w terenie z żywych roślin.
Pomiary wielkości zarodników wykazały, że mieściły
się one w przedziale od 25 do 70 μm, a do największych
należały spory Osmunda regalis i Polypodium
interjectum. Większość zarodników miała kształt elipsoidalny,
część – tetrahedralny, a tylko dwa gatunki paproci
tworzyły zarodniki sferyczne lub kuliste. Apertura
zarodników należała do dwu typów – szczelinowego
(monolete) lub trójdzielnego (trilete). Najczęściej występującym
wzorem ornamentacji egzyny były oskrzydlenia,
okienkowate pofałdowania oraz drobne lub większe
uwypuklenia typu: baculate, cristate, granulate, reticulate,
tuberculate lub verrucate. Fotografie zarodników
44 gatunków paproci zebrano w tablicę, ułatwiającą rozróżnienie
gatunków m. in. na podstawie ich barwy i wielkości.
Szczególne własności zarodników paproci podano
za literaturą wskazującą na alergogenny charakter
wodnego wyciągu z zarodników, zwłaszcza Pteridium
aquilinum, wykazujących ponadto własności mutagenne
i karcinogenne. Dodatkowo zamieszczono elektronogram
SEM zarodników Pteridium aquilinum, których
szkodliwość dla zdrowia ludzi została udowodniona.