Tytuł pozycji:
Sedimentary feature on Borsog Bay, eastern shore of Lake Khuvsgul in Northern Mongolia
This study reports on the sedimentary characteristics
of Lake Khuvsgul which is located at
the southern end of the Baikal Rift System within
the continental interior of East Eurasia. With an
elevation of 1645 m a.s.l., it has a climate that
is mainly controlled by the Siberian-Mongolian
high pressure system and the westerly wind systems
from the Atlantic Ocean. Lake Khuvsgul,
Mongolia’s second largest lake by surface area
(2760 km2), is the country’s deepest fresh water
lake with a bottom that is only 262 m a.s.l. Fed by
96 rivers and streams, it is drained by the Eg River
which, after joining the Selenge River, fl ows into
Lake Baikal. Analysis of a 12.3 m core from Borsog
Bay near the eastern shore of the lake indicates
a sedimentation rate of about 0.08 cm/a. It
is believed that this relatively high sedimentation
rate is due to the large sedimentary input from
River Borsog and the variability of the turbidity
currents at depths shallower than 9 m. It further
suggests that the large sedimentation rate may be
correlated with the annual and seasonal variations
in the dominant westerly wind system over the
Siberian Plateau. Such variations have resulted
in a lowering of lake level and impacted the rate
of erosion within the river’s catchment area and
therefore the sediment input to the lake. Because
this is a preliminary report, further research into
the sedimentary dynamics within Lake Khuvsgul
and the role played in those dynamics by the climatic
variability over Mongolia and Central Asia
is planned.
W pracy przedstawiono
charakterystykę osadów dennych w zatoce
Borsog na Jeziorze Khuvsgul w północnej
Mongolii. Właściwości fizyczne i chemiczne osadów
określono na podstawie próby o miąższości
12,3 m, którą podzielono na 1233 próbki. Datowanie
wieku poszczególnych warstw osadów wykonano
na podstawie zawartości izotopu węgla
14C. Stwierdzono, że osady na głębokości 12 m
pod powierzchnią dna zatoki mają około 7800 lat,
a średnie tempo przyrostu miąższości osadów
wynosi 0,08 cm·rok–1. Na podstawie analizy tempa
przyrostu poszczególnych warstw osadu oraz
zmienności ich właściwości fizycznych i chemicznych
stwierdzono, że występuje duża zgodność
przebiegu procesu sedymentacji osadów w zatoce
Borsog z lokalnymi zmianami klimatu.