Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Tytuł pozycji:

Rehabilitacja po złamaniu trójkostkowym. Studium przypadku

Tytuł:
Rehabilitacja po złamaniu trójkostkowym. Studium przypadku
The rehabilitation after Cottons fracture. Case study.
Autorzy:
Maj-Kowal, Maria
Słowa kluczowe:
ankle, Cotton's fracture, hospital rehabilitation, ambulatory rehabilitation
staw skokowy górny, złamanie trójkostkowe, rehabilitacja szpitalna, rehabilitacja ambulatoryjna
Język:
polski
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
  Przejdź do źródła  Link otwiera się w nowym oknie
The topic of bachelor degree is a case study. The work shows a rehabilitation of the patient who as a result of fall down the stairs had trimalleolar facture. The whole process of recovery was divided into three stages. It shows hospital rehabilitation and the rehabilitation in ambulatory mode.The main purpose in the hospital recovery was to show the patient how to move properly with orthopaedic equipment in such a way to not to make a pathological patterns of walking. The next part of this process was to avoid a reduction of muscle mass. To remedy disappearances, the patient was making isometric muscle tension training. The ambulatory rehabilitation contained physiotherapy and kinesiotherapy. Within the physiotherapy a magnetronic was used, as well as a laser therapy and cryotherapy. The magnetic field and the laser had to mainly speed a bony union. The cryotherapy worked analgesic and anti-oedema. The kinesiotherapy was multi-stages. The first element of physical rehabilitation was irradiation which had to maintain optimal muscle strength of the limb with dressing.The next step was to work over recreate the right walking patterns. After analysing of displacements, we focused on how to strengthen glutted muscle and also flexing muscles which are used to dorsal foot. Then the physiotherapist were working over flexible the gastrocnemius muscle and improving the range of movements in ankle. To achieve all of this aims the follow methods were used: PIR, PNF, mobilization and neuromobilization. On each level of improvement physiotherapist focused on how to restore functionality and quality of living of the patient. The whole process of rehabilitation was constantly controlled owing to making special physiotherapy tests. In this way the process of treatment was modified on each stage to gain the fastest effects. This rehabilitation brought planned goals. The patient bounced back and came to a full efficiency

Tematem pracy licencjackiej jest studium przypadku. Praca przedstawia rehabilitację pacjentki, która w wyniku upadku ze schodów doznała złamania trójkostkowego. Proces usprawniania podzielono na etapy. W pracy przedstawiono etap rehabilitacji szpitalnej oraz rehabilitację w trybie ambulatoryjnym. W ramach usprawniania szpitalnego głównym celem była nauka pacjenta poruszania się z zaopatrzeniem ortopedycznym w taki sposób aby nie doszło do wyrobienia patologicznych wzorców chodu. Kolejnym elementem tego procesu było uniknięcie utraty masy mięśniowej. Aby przeciwdziałać zanikom, pacjentka wykonywała trening izometrycznych napięć mięśni. Rehabilitacja ambulatoryjna obejmowała fizykoterapię oraz kinezyterapię. W ramach fizykoterapii zastosowano pole magnetyczne, laseroterapię i krioterapię. Pole magnetyczne jak i laser miały przede wszystkim za zadanie przyśpieszyć uzyskanie zrostu kostnego. Krioterapia działała przeciwobrzękowo i przeciwbólowo. Kinezyterapia była wieloetapowa. Pierwszym elementem rehabilitacji ruchowej była irradiacja, której celem był wpływ na utrzymanie optymalnej siły mięśniowej kończyny objętej opatrunkiem. W dalszej kolejności pracowano nad odtworzeniem prawidłowego wzorca chodu. W usprawnianiu skupiono się nad wzmocnieniem mięśni pośladkowych oraz mięśni zginających grzbietowo stopę. Następnie pracowano nad uelastycznieniem mięśnia brzuchatego łydki. Kolejno pracowano nad zwiększaniem zakresu ruchu w stawie skokowym górnym. W osiągnięciu wyżej wymienionych celów posłużono się następującymi metodami: PIR, PNF, mobilizacją i neuromobilizacją. Każda z technik była dobierana indywidualnie.Na każdym etapie usprawniania skupiano się nad przywróceniem funkcjonalności pacjentki i poprawie jakości jej życia. Cały proces rehabilitacji był stale kontrolowany przez wykonywanie testów fizjoterapeutycznych oraz polegał na porównywaniu wyników uzyskiwanych wcześniej. Dzięki temu proces usprawniania był ciągle modyfikowany tak, aby uzyskana poprawa była jak najszybsza.

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies