Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Tytuł pozycji:

The Knights protective armament in south Poland from 1300 to 1500 years

Tytuł:
The Knights protective armament in south Poland from 1300 to 1500 years
Rycerskie uzbrojenie ochronne w południowej Polsce od 1300 do 1500 roku.
Autorzy:
Bąk, Maciej
Słowa kluczowe:
średniowiecze, uzbrojenie, zbroja, Małopolska, Śląsk
Middle ages, armament, armour, Lesser Poland, Silesia
Język:
polski
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
  Przejdź do źródła  Link otwiera się w nowym oknie
Bachelor thesis ‘Protective armament of Knights in Southern Poland since 1300 to 1500 A.D. is focused on evolution, influx and other possible variety in armament between West Europe and Southern Poland as well as between Silesia and Lesser Poland. Lesser Poland in this thesis is considered as medieval district of Cracow which was described with details in the historical-geographical dictionary of Polish territories, while Silesia is considered as all of the lands which used to be under the jurisdiction of Silesian Piasts in the Middle Ages. The initial timeframes were adopted because of the increase of meaning of the infantry on the battlefields and appearance of artillery. The Year 1500 closes described period. The last year of XV century is significantly approximated date of the invention of maximilians armour and also the emergence of mercenary armies. Knight’s protective armament is the armament which protected the body from the foe’s weapons and was also used by the landowners class while fighting on mount The armament was divided on three groups due to the stages of development which are: 1300-1370, 1370-1430, 1430-1500. The archeological, iconographical and sphragistical sources were analyzed and references were made only to selected written sources, due to the character of the thesis. That was the reason why there were found only insignificant differences in armament between Western European and Southern Polish knights and also between Silesian and Lesser Polish ones. The influx of armament novelties from the West could had lasted circa 10 or 20 years. During the rest of the periods the mentioned difference was not stated. Those dissimilarity are linked with progressing urbanization of Europe. What is more, until the end of the XV age the hauberk had been the basic form of the noblemen’s armament. During the XIV century the chainmail armor had only changed its form. As the matter of fact, since the beginning of the XIV age, wealthy knights had rearmed hauberks with variety of harness or lame armament forms.

Praca licencjacka pt. „Rycerskie uzbrojenie ochronne w południowej Polsce od 1300 do 1500 roku” skupia się nad ewolucją, napływem i możliwymi różnicami w uzbrojeniu pomiędzy Europą zachodnią a Polską południową a także pomiędzy Śląskiem i Małopolską.Pod pojęciem Małopolski kryje się średniowieczne województwo krakowskie dokładnie opisane w słowniku historyczno- geograficznym ziem polskich w średniowieczu. Za Śląsk przyjęto wszystkie ziemie będące w średniowieczu pod jurysdykcją śląskich Piastów. Ramy początkowe zostały przyjęte ze względu na wzrost znaczenia oddziałów piechoty na polu walki i pojawienie się artylerii. Okres ten zamyka rok 1500 czyli o wiele przybliżona data związana z wynalezieniem zbroi w typie maksymiliańskiej a także pojawieniem się zawodowych wojsk zaciężnych. Rycerskie uzbrojenie ochronne to takie, uzbrojenie które okrywając ciało chroniło je przed wrogim orężem., oraz wykorzystywane było przez walczącą konno klasę posiadaczy ziemskich. Uzbrojenie zostało podzielone na trzy grupy ze względu na etapy rozwoju: 1300-1370, 1370-1430, 1430-1500. Analizie poddano źródła archeologiczne, ikonograficzne, sfragistyczne oraz odniesiono się tylko do wybranych źródeł pisanych, ze względu na charakter pracy. W skutek czego w pierwszym badanym okresie stwierdzono niewielkie różnice w uzbrojeniu pomiędzy rycerstwem zachodnioeuropejskim a południowo Polskim a także między rycerstwem śląskim i małopolskim. Napływ nowinek zbrojeniowych z zachodu mógł trwać 10-20 lat. W pozostałych okresach tej różnicy nie ma. Owe różnice są związane z postępującą urbanizacją europy. Ponadto stwierdzono, że do końca XV wieku kolczuga stanowi podstawową formę uzbrojenia rycerskiego. W Przeciągu XIV wieku pancerz kolczy jedynie zmienił swoją formę. Właściwie już od początków XIV wieku co bogatsi rycerze dozbrajali kolczugę różnymi formami uzbrojenia zbrojnikowego lub płytowego.

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies